W latach 1983-92 praca wewnątrz zespołu organizowana była w trzech kierunkach:

- poszukiwanie metody w dziedzinie sztuki aktorskiej i tworzenia spektakli / Projekt Mandala/

- prezentowanie działań z pogranicza teatru jarmarcznego i teatru absurdu na ulicach miasta /Projekt Popularny/

- eksperymenty aktorów, plastyków i muzyków teatru w takich dziedzinach jak: performance art, video art, instalacje /Galeria Teatru/

Kierunki jakimi podążały prace teatru nie przystawały do siebie. Z jednej bowiem strony poświęcaliśmy miesiące, czasem nawet lata na naukę techniki wykonawczej do konkretnego spektaklu, z drugiej strony przygotowywaliśmy zdarzenia, w których element gry, prezentacji był najmniej istotny. Z trudem zdobywaliśmy garstkę widzów przychodzących na spektakle w ramach tzw. Projektu Mandala, poczym następnego dnia - w ramach Projektu Popularnego , graliśmy dla kilku tysięcy widzów jednocześnie. W dodatku projekty podejmowane w tzw. Galerii Teatru w niewielkim stopniu przypominały nasze prace spektaklowe. Jednakże ta nieharmoniczna kompozycja pracy paradoksalnie pomogła aktorom na przygotowanie specyficznego warsztatu, który cechowała gotowość podejmowania najbardziej trudnych i skomplikowanych projektów. W następnych latach (1993-2003), w okresie stowarzyszenia teatru, wyodrebniono dwa podstawowe kierunki: scenę typową (kooperacje z teatrami repertuarowymi) oraz scenę nietypową (nietypowe formy prezentacji.